Speakage Ιακώβου – Οι νότες που κρύβονται στους δρόμους της Αθήνας

Περπατούσε κανείς κάποτε στα σοκάκια της Αθήνας και άκουγε παντού μουσική από μία κιθάρα με ψιλοχαλασμένες χορδές.

Τώρα πρέπει να βρεθείς σε κεντρικούς δρόμους της Αθήνας για να ακούσεις.

Το παρείστικο που δεν υπάρχει πλέον με αυτή τη μορφή έδωσε χώρο σε ανθρώπους να καλύψουν αυτό το κενό.

Μουσικός του δρόμου, όπως λέμε…
εσύ, εγώ, αυτός — ή ακόμα κι εμείς.

Όταν δεν φοράς ακουστικά ή δεν παραμιλάς στο κινητό, είσαι απλά ανοιχτός σε ερεθίσματα.

Ανάμεσα στις ρόδες του ποδηλάτου, το σύρσιμο των παπουτσιών, τα καρότσια, τα αδέξια σκουντήγματα με τις αγκράφες των επαγγελματικών τσαντών να συγκρούονται, υπάρχει κάπου εκεί ένας μουσικός του δρόμου.

Σαν να τον κρύβουν όμως οι αστάθμητοι παράγοντες.

Αυτοί, ναι.

Ποιοι στέκονται όμως μπροστά και μας κάνουν να τους προσπερνάμε;

Επάγγελμα που εντάσσεται σε μάθημα επαγγελματικού προσανατολισμού ή μήπως δηλώνει κάτι για όσα θα επακολουθήσουν;

Στους Αθηναίους παρατηρείται μια καταχνιά, μια συννεφιασμένη εικόνα.

Αυτό μας δηλώνει ένας μουσικός του δρόμου, ο οποίος ξέρει να μας παρατηρεί.

Έχει μάθει να το κάνει, όσο εμείς έχουμε συνηθίσει να κοιτάζουμε κάτω αντί τον ουρανό.

Μάθαμε να προσπερνάμε τις μελωδίες και σκεφτόμαστε αριθμούς.

Ίσως τελικά το μυστικό είναι να επιστρέψουμε στις νότες.

Στις χορδές που ξυπνούν άλλες χορδές.

Ο Γιώργος Ιακώβου σηκώνεται, παίρνει την κιθάρα του και τραγουδά.

Μία εδώ, μία εκεί…

Γιατί απλά θέλει να αισθάνεται ελεύθερος.

Κάποιοι από εμάς δεν έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να το κάνουμε.

Απλά για να μην είναι όλες οι μέρες ίδιες.

Απαράλλακτες.

Ας μην είναι.

Ας κάνουν τη διαφορά, όσο μικρή κι αν είναι.

Ίσως είναι καλύτερα να στεκόμαστε που και που και να κοιτάζουμε πίσω τι μας ακολουθεί.

Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να σταθούμε, να σκεφτούμε, να κουβαλήσουμε μουσικές απρόσμενες που θα μας συναντήσουν χωρίς ραντεβού,

απροσδόκητα σε ένα πλακόστρωτο.

Και όλα αυτά απλά κοιτάζοντας πίσω, όσο μπροστά παραμονεύουν οι νότες από έναν μουσικό του δρόμου.

Η λύση τελικά μπορεί να βρίσκεται στον δρόμο και όχι ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους.