Bruno

1^ο:

Το είπε ο Καζαντζάκης: «Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε ζωή.

Ο Μπρούνο ζει στο δρόμο αλλά έχει κατορθώσει να βρίσκει το φως μέσα στο σκοτάδι τις παγερές νύχτες όπου εμείς οι βολεμένοι όπως λέει έχουμε την τηλεόρασή μας.

Μεγάλωσε μέσα σε ένα γραφείο τελετών και εργάστηκε δίπλα στον πατέρα του.

Του είπε κάποια στιγμή: θέλω να μάθω κιθάρα και να τραγουδάω. Μουσική να κάνει και θα κατορθώνει να ζει.

2^ο:

Ο Μπρούνο μας περιγράφει έναν παράλληλο κόσμο που μπορεί κάποιοι να μην ξέρουν ότι υπάρχει.

Εκεί θα βρεις κυκλώματα εργολάβων πεθαμένων, νταλαβέρια, πονηρά στενά, γυναίκες του πεζοδρομίου, γειτονιές των ναρκωτικών.

Και κάπου εκεί θυμάται τον πατέρα του και τον αποκαλεί μεγάλο μάγκα.

Από αυτά ο Μπρούνο φτιάχνει τη δική του μπαλάντα.

Μία μπαλάντα της ζωής όπου αδέσποτα σκυλιά κυκλοφορούν μέσα στη νύχτα.

3^ο:

Τα νέα παιδιά την πατάνε εύκολα μας λέει και δηλώνει έξω απ’ όλα, γιατί δεν υπάρχει κράτος.

Εκείνος ξέρει να φυλάγεται, ξέρει να κάνει παράλληλα βήματα, βλέπει τα πόμολα αλλά δεν πλησιάζει.

Περιμένει ευλαβικά να ανοίξει κάποιος άλλος την πόρτα γι’ αυτόν.

Είναι ένας άνθρωπος που απλά περιμένει…

Super για το τέλος:

Υπάρχει στον κόσμο τούτο ένας μυστικός νόμος σκληρός και απαραβίαστος: το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικάται.

Νίκος Καζαντζάκης